"Uświadomiłam to sobie po raz pierwszy w życiu: świat jest jedną wielką tajemnicą, która kryje się pod osnową naszych powszednich dni, świecąc jasno choć wcale o tym nie wiemy."


Od zawsze bałam się pszczół. Uciekałam gdzie pieprz rośnie, gdy zobaczyłam chociażby jedną z nich. Nigdy nie zostałam użądlona, a mimo to lęk gdzieś we mnie pozostał. Nie zwracałam uwagi, że są to bardzo pożyteczne owady, przecież to dzięki nim możemy cieszyć się wspaniałymi odmianami miodu.

Lily to piękna, czternastoletnia dziewczynka, wchodząca w nastoletni okres. Ma za sobą bardzo ciężkie przeżycia, które uniemożliwiają jej funkcjonowanie w większej grupie.  Mieszka wraz z ojcem na farmie brzoskwiń. Niestety nie ma łatwego życia, ponieważ ojciec nie traktuje jej z należytą miłością i jeżeli ją kocha, to doskonale to ukrywa. Tak naprawdę jedynym pozytywnym elementem jej życia jest Rosaleen, czarnoskóra opiekunka.

Lata siedemdziesiąte są bardzo ciężkie dla ciemnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych. Kolorowi są traktowani jak przedmioty bez uczuć i godności. Pewnego dnia Lily postanawia odejść z domu  i wyrusza wraz z opiekunką śladami swojej zmarłej matki do Tiburonu w Karolinie Południowej. Natrafia na pasiekę prowadzoną przez trzy czarnoskóre siostry o imionach jak miesiące lata.

Po książce spodziewałam się bardzo wiele, zapewne dlatego, że wcześniej przeczytałam niezliczoną ilość bardzo pozytywnych opinii na jej temat. Jednakże nie zawiodłam się. Nie ukrywam faktu, że popełniłam karygodny błąd i najpierw obejrzałam film. Na swoje usprawiedliwienie dodam, że było to w kompletnej nieświadomości! Teraz po lekturze mogę spokojnie potwierdzić, że pozytywne komentarze nie były bezpodstawne. Uwielbiam wątki o pszczołach, dzięki którym dowiedziałam się nieco o tym zamkniętym świecie czarno-żółtych owadów.

Poruszana w tej książce kwestia ludzi o ciemnej karnacji i ich praw w Stanach Zjednoczonych jest niestety zaledwie nakreślona, spodziewałam się bardziej rozwiniętego wątku o tej tematyce. Mimo tego mogę stwierdzić, że i tak jest to sporo, ponieważ nie poczytamy o tym dużo w innych pozycjach. Nie jestem w stanie sobie wyobrazić na jakie szykany byli wystawiani ludzie. Kiedy o tym myślę, serce samo mi się kraje i woła o pomstę do nieba. Dlaczego tak musiało być?

"Sekretne życie pszczół" Sue Monk Kidd jest książką obowiązkową i nie widzę powodu, dla którego miałaby być zignorowana. Porusza niezwykle drażliwy temat i uczy nas ludzi jak mamy zachowywać się w swoim własnym społeczeństwie na przykładzie perfekcyjnie zorganizowanych pszczelich kolonii. Gorąco polecam!

Autobiografia, którą czyta się jak powieść. Tymi słowami idealnie można podsumować książkę „Wariat na wolności. Autobiografia”. Niezwykle wciągająca opowieść o życiu fascynującego człowieka, który jest dość skromną sobą i oszczędnie wypowiada się na swój temat.


To opowieść przede wszystkim o człowieku takim jak my wszyscy, który popełnia błędy i jawnie się do nich przyznaje, opowieść o trudach rodziny i radzeniu sobie ze swoim „ja”. Książka ta to nie tylko autobiografia, można ją odebrać również jako rozmowę na temat życia nas samych, więc każdy wyniesie z lektury tej pozycji coś innego i unikalnego. Dodatkowo książkę zdobią zdjęcia z prywatnego archiwum autora, co jest zapewne dodatkowym smaczkiem i wspaniale okrasza całość.


Warto zapoznać się z powyższą pozycją, choćby dla sprawdzenia czy posiadamy podobne spojrzenie na świat co Pan Wojciech, które jest naprawdę intrygujące.

„Przysypany śniegiem kampus prestiżowej szkoły. Trzej przyjaciele związani tragiczną tajemnicą. Dziewczyna, która znika w nocy.”


Guillaume Musso to pochodzący z Francji autor licznych książek, z których dotychczas miałam przyjemność czytać tylko dwie, między innymi „Zjazd absolwentów” właśnie.


Historia Vinci Rockwell, którą poznajemy w książce jest niesamowicie intrygująca i skłania czytelnika do intensywnego myślenia w trakcie lektury. W żadnym wypadku nie nazwałabym tej książki obyczajową, o nie! Autor pisze w bardzo przystępny sposób, co powoduje, że przez karty tej powieści pędzi się z prędkością światła i pragnie się jak najszybciej poznać zakończenie, które jest naprawdę zaskakujące!


Powieść ta zasługuje na uwagę również ze względu na swój niepowtarzalny klimat, który jest niemal namacalny. Duchy przeszłości, rodzinne tajemnice i prawda, która musi wyjść na jaw.. to wszystko niesamowicie wciąga i ekscytuje.


Polecam tę książkę nie tylko fanom autora, ale również szerszemu gronu odbiorców z tego względu, że fabuła oraz postaci są naprawdę ciekawie zbudowani i gwarantuje, że podczas lektury tej książki nie można się nudzić.

Między północą a wschodem słońca pojawiają się tylko kłopoty.
To zdanie idealnie obrazuje zaistniałą sytuację, którą zastajemy w książce pod tytułem „Czy już zasnęłaś” autorstwa Kathleen Barber.


Josie przez pewien czas nie miała łatwego życia. Jej ojca zamordowano, matka porzuciła ją i jej siostrę, a ta ją zdradziła. Czy może być jeszcze gorzej? Pomimo ułożonego życia i świetnego faceta u boku? Okazuje się, że wszystkiego jest winien internetowy podcast, który nieoczekiwanie staje się popularny i jest na językach wszystkich. Autorka podcastu, Poppy Parnell wchodzi z butami w ułożone już życie naszej bohaterki oraz jej rodziny i niespodziewanie wyciąga na światło dzienne pewne rodzinne sekrety. Okazuje się, że prawda nie jest czarno-biała.


Książka Kathleen Barber niezaprzeczalnie wciąga i czytelnik nie jest w stanie odłożyć jej choćby na krótką chwilę. Wraz z przewracanymi stronami atmosfera robi się coraz gęstsza, zostajemy zmuszeni do prowadzenia własnego małego śledztwa w naszych głowach i dążenia do rozwiązania zagadki, która nie jest tak prosta, jakby się wydawało. Autorka świetnie poradziła sobie z budowaniem klimatu, historia nie jest w żadnym wypadku banalna.


„Czy już zasnęłaś” jest doskonałym wyborem dla fanów kryminałów i thrillerów ale i nie tylko. Każdy znajdzie w tej książce to magiczne coś, co gwarantuje doskonałą zabawę podczas lektury. W najbliższym czasie wychodzi również serial na podstawie tej powieści, który mam nadzieje będzie na takim samym, wysokim poziomie jak powyższa książka.

Aby poznać przyszłość, warto spoglądać na Wschód.

Japonia to kraj, który uwodzi i pochłania bez reszty. W książce „Tokyo Lifestyle Book” poznajemy ten kraj od niezwykle inspirującej i szalenie designerskiej strony. Tutaj tradycja łączy się z nowoczesnością na najwyższym poziomie.  Aleksandra Janiec to pasjonatka kultury współczesnej Japonii i podróżniczka. Na co dzień mieszkająca i pracująca w Tokio.


Autorka ukazuje nam Japonię jakiej nie znamy, prowadząc nas przez 9 dzielnic, a wszystko opatrzone jest rewelacyjnymi zdjęciami, które w niezwykły sposób przybliżają nam klimat tego fascynującego kraju. „Tokyo Lifestyle Book” to nie tylko rozmowy z wyjątkowymi ludźmi, ale również masa ciekawostek i miejsc wartych odwiedzenia. Począwszy od Restauracji, przez świątynie, sklepy, na miejscach i budynkach skończywszy. Znajdziemy tutaj również kilkanaście przepisów, które śmiało możemy wykonać w domowym zaciszu, aby jeszcze bardziej przybliżyć sobie ten niezwykły klimat i poznać smak potraf, tak bardzo lubianych w tamtych stronach.


Książka ta to przede wszystkim obowiązkowa pozycja dla pasjonatów, zafascynowanych Japonią, którzy mają dość oczywistych przewodników i szukają czegoś więcej, niż klasyczny przewodnik właśnie. To coś więcej niż reportaż i coś więcej niż klasyczna opowieść podróżnicza. To pozycja głównie o ludziach z pasją, którzy tworzą Tokio, pracują tam i są tym pochłonięci do reszty.

Amerykańskie marzenie

Mam wrażanie, że każdy człowiek, choć raz w swoim życiu słyszał o słynnym „american dream” i niejednokrotnie zastanawiał się, co to właściwie jest i czy to naprawdę takie łatwe? W książce „Ameryka.pl Opowieści o Polakach w USA” znajdziemy odpowiedzi na nurtujące nas pytania, poznamy prawdziwe historie Polaków mieszkających w Stanach Zjednoczonych i dowiemy się czy ich marzenia się spełniły. Dorota Malesa w bardzo sprawny, przystępny i poruszający sposób przedstawia nam historię zawartą na kartach tej powieści.

Książka jest napisana w formie 10 opowieści, które są zarazem jej rozdziałami, o ludziach mieszkających w Ameryce i ich losach, od ciężkiej pracy do wymarzonego domu, ale czasami ten los okazywał się bardzo przewrotny i niejednokrotnie do tego sukcesu musieli przebyć bardzo trudną i wyboistą drogę.

„Ktoś mógłby zapytać: czemu tak ciężko pracowaliście? Ale my chcieliśmy po prostu jakoś mieszkać i jakoś żyć”.

Zaczynając życie w nowym kraju najczęściej nie ma się nic, cały dobytek znajduje się w jednym plecaku czy walizce, a wszystkich znajomych zostawiło się w mieście rodzinnym. Trzeba mieć niezwykły hard ducha i samozaparcie, aby zacząć żyć od zera. Śmiało mogę stwierdzić, że bohaterowie tej książki to istni tytani. Moją szczególną uwagę przykuło jednak to, że nieważne co by się działo, zawsze są w stanie sobie poradzić, choć los niejednokrotnie dał im popalić i całkowicie ich nie oszczędzał.

„[…] emigracja czasami roztapia wosk u skrzydeł. Siła Polaków w Ameryce tkwi jednak w tym, że zawsze potrafią sobie te skrzydła – chałupniczo – zaklajstrować […].”.

Na początku wydawało mi się, że będzie to kolejna książka typowo reportażowa jak ich wiele, nic nie wnosząca do mojego życia i po prostu o niej zapomnę. Teraz jednak w pełni mogę zgodzić się ze słowami Piotra Kraśko, który o tej książce napisał tak: „Nie mam cienia wątpliwości, że z setek książek o Ameryce ta jest jedną z najbardziej niezwykłych. Bardzo poruszająca opowieść i o Ameryce, i o Polsce, i trochę o każdym z nas.”.

Wszyscy obawiamy się nieznajomych w mniejszym lub większym stopniu, szczególnie tych znajdujących się w naszym domu, pojawiających się z zaskoczenia. A teraz wyobraź sobie, że taka osoba znajduje się w TWOIM salonie i twierdzi, że jesteście narzeczeństwem!


Wracasz spokojnie do domu, praca dziś była bardzo ciężka i marzysz tylko o tym, aby położyć się spać. Wchodzisz do domu, w  którym nie ma ani jednej rzeczy należącej do ciebie, a narzeczona bierze cię za włamywacza-gwałciciela!
   

Tak rozpoczyna się książka „NIEznajomi”. Od samego początku pozycja ta wciąga i bardzo intryguje, czytelnik wręcz nie jest w stanie oderwać się od lektury. Jak przystało na thriller psychologiczny mamy tutaj intrygę, która jest bardzo gęsto uszyta i dosłownie nie jest się w stanie jej rozwiązać. Rozdziały są napisane naprzemiennie z perspektywy dwójki głównych bohaterów i dzięki takiemu zabiegowi jesteśmy w stanie poznać „co siedzi im w głowach’’. Odniosłam jednak wrażenie, że postacie kobiece w tej książce są naprawdę irytujące, bardziej kibicowałam męskiej części. Jest to jedyny mankament jaki znalazłam w tej książce, poza tym pozycja ta jest naprawdę dobra!


Serdecznie polecam tę książkę wszystkim, którzy chcą naprawdę dobrze napisanej historii, z zaskakującym zakończeniem i wartką akcją, która nie opuszcza kart tej powieści ani na chwilę. Autorzy odwalili naprawdę kawał dobrej roboty!

Od dziecka interesowałam się magią, oglądałam wszystkie filmy i serialne dotyczące czarownic. Zawsze byłam przekonana, że mam w sobie magiczne moce. 

„Ta książka nie nauczy cię, jak lewitować, wyczarować bogactwo ani komunikować się z duchami […]. Może cię natomiast nauczyć mantr, zaklęć, rytuałów i innych drobnych czarów, które pozwolą ci wykorzystać swoje ukryte zdolności i moce. Nawet jeśli podświadomie czujesz, że potrafisz dotrzeć do głęboko skrywanych umiejętności i zdobyć wiarę w  siebie, wewnętrzny spokój i akceptację emocjonalną, to dokonanie tego może ci się wydawać przerażające, zawstydzające albo po prostu trudne. Magia tej książki pomoże ci zamienić pozytywne uczucia w rzeczywistość. Będziemy mówić o tym, jak używać magii, by czuć się pewnie, by rozprawić się z przeszłością, przewidzieć przyszłość i pozbyć się złych nawyków.”

Prawdziwe czarownice niekoniecznie muszą latać na miotle, prawdziwe czarownice to silne kobiety, które potrafią być asertywne, niezależne, dbają o swój komfort psychiczny, ale jednocześnie mają dobre serce. Ta książka pomoże ci to zrozumieć. Za pomocą prostych rytuałów możesz wzmocnić swoją pewność siebie, pozbyć się lęków i stawić czoła przeciwnością losu.

„Basic Witches” pozwoli wejrzeć ci w siebie i otaczający cię świat. Pozwoli wydobyć twoje ambicje na wierzch i zadbać o nie. Musisz tylko czuć, że magia jest w tobie. Musisz czuć, ze magia JEST tobą.

„Mapy to obrazy świata i świat w obrazach.” 


Lekcje geografii wspominam różnie. Raz byłam pełna energii do nauki i poznawania nowych zagadnień, innymi razy szłam jak na skazanie. Każdy uczeń to zrozumie. Niemniej jednak geografia od zawsze miała to coś, co mnie przyciągało, ciekawiło. Jestem typem człowieka ciągle głodnego wiedzy.

„Mapy to obrazy świata - to świat w obrazach. Każda mapa w tej książce reprezentuje inny sposób widzenia świata, począwszy od spekulacji Greków po wiarę średniowiecza, od empirycznej, naukowej i obiektywnej kartografii renesansu po gromadzenie olbrzymich zasobów danych w epoce cyfrowej. Wszystkie mają tę wspólną cechę, że sposób, w jaki obrazują świat, wiele mówi o tym, co było ważne i co było możliwe w czasach, kiedy powstawały.”

W książce „Teatr świata. Mapy, które tworzą historię” przyglądamy się  jak powstawały mapy, przy pomocy jakich narzędzi oraz co kierowało ludźmi w czasach ich powstawania. Zagłębiamy się nie tylko w czyste dane, lecz także w szerszy rys historyczny. Autor prowadzi nas krok po kroku przez tę fascynującą opowieść,  wzbogaconą o liczne ilustracje. Wprost nie można się oderwać od lektury.

„W czasach naszych ojców mapa była kosztownym klejnotem, który sklejano, przechowywano i dziedziczono. Obecnie jest przedmiotem codziennego użytku, którym posługujemy się, który wykorzystujemy i kupujemy nowy.”

W dzisiejszych czasach korzystamy z map praktycznie codziennie i bardzo często nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy. Sprawdzamy trasę autobusu, którym będziemy jechać pierwszy raz lub sprawdzamy gdzie znajduję się nowo otwarta restauracja, która nas interesuje.  Nasze telefony również nagminnie korzystają z lokalizacji położenia. To wspaniałe, że proste rysunki naskalne ewoluowały w rzecz codziennego użytku, tak wspaniałą i przydatną. Ludzkość musiała przejść naprawdę długą drogę do tego momentu, w którym się znajdujemy obecnie, niejednokrotnie napotykając trudności. Ta książka pokazuje również jak zdeterminowany jest człowiek, co jest w stanie zrobić, aby osiągnąć upragniony cel, który nierzadko znajduje się bardzo daleko. To opowieść również o sile człowieka, o pasji i inteligencji.

Szczerzę polecam tę książkę wszystkim, którzy choć trochę interesują się tematem. W tej pozycji znajdziemy również liczne ciekawostki dotyczące nie tylko powstawania pewnych przedmiotów.

Bardzo dobry, sprawnie napisany kryminał, osadzony na naszym podwórku. Wciągająca historia, dobrze skonstruowani bohaterowie i zakończenie, którego nie mogłam przewidzieć.


„Mężczyźni. Nie wyglądali na potwory. Ten z prawej był niski i pulchny, o jowialnej twarzy. Środkowy był wyższy, ale znacznie starszy. Po lewej stał najmłodszy, z brzuszkiem rysującym się pod dresową bluzą. Może nie jest tak źle? Nie. W ich oczach było coś, co odbierało nadzieję".


Po tej książce zdecydowanie będę sięgać częściej po polskich autorów, ponieważ poziomem nie odbiegają od tych zagranicznych! Więc jeżeli jesteście spragnieni bardzo dobrej historii, z Polską w tle to bardzo polecam tę pozycję. Wciąga i pożera bez reszty.

Twórczość Guillaume Musso jest mi całkowicie obca, nie czytałam żadnej książki tego autora, więc sięgając po „Apartament w Paryżu” nie wiedziałam czego mam się dokładnie spodziewać i muszę stwierdzić, że zostałam pozytywnie zaskoczona.

Gaspard i Madeline, przez czysty przypadek znajdują się w tym samym, wynajętym przez nich domu. W przeszłości ów dom należał do cenionego malarza, Seana Lorenza, który niedawno zmarł. Bohaterowie postanawiają wyjaśnić zaistniałą sytuację, a tego czego się dowiadują w trakcie nie byłam w stanie przewidzieć.

Na światło dzienne wychodzą skrywane tajemnice, pytania ciągle się namnażają, więc idąc za ciosem, pomimo niechęci do siebie, nasi bohaterowie postanawiają wszcząć małe śledztwo.

Jako, że było to moje pierwsze spotkanie z autorem nie miałam pojęcia czego mam spodziewać po tej książce, nie znałam pióra Musso. Teraz śmiało mogę stwierdzić, że na pewno sięgnę po inne książki tego autora, ponieważ styl pisania bardzo przypadł mi do gustu. Zostałam całkowicie pochłonięta od połowy i nie mogłam się oderwać. Bardzo pragnęłam poznać rozwiązanie całej zagadki.  Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani, według mnie nie są w żadnym wypadku płascy. Mają swój bagaż i przez całą powieść muszą się z nim zmagać.

Serdecznie polecam tę książkę szczególnie tym czytelnikom, którzy lubią klimat Paryża, zagadki i tajemnice.

Sprawą Trynkiewicza żyła swego czasu cała Polska.

"Wampir z Piotrkowa" to tylko jedno przezwisko jakim ludzie się posługiwali odnośnie Trynkiewicza. Ja osobiście nigdy nie byłam zaangażowana w całą sprawę, aczkolwiek słyszałam i wiedziałam o co chodzi. Ta książka pozwoliła mi się wgłębić w temat. 

Kiedy ktoś dopuszcza się morderstwa cierpi nie tylko jedna osoba, cierpią całe rodziny, zarówno poszkodowanego i sprawcy. Na ogół mordercy to bardzo cisi, spokojni i mili ludzie. Tak było i w tym przypadku. Trynkiewicz nie wyróżniał się niczym, był spokojnym człowiekiem, którego uwielbiały dzieci, był również wrażliwy na śmierć zwierząt. Czy taka osoba może dopuścić się takiego brutalnego czynu? To pytanie pozostawię bez odpowiedzi.

Książka ta ukazuje nam całość sprawy w bardzo przystępny sposób, mimo bardzo ciężkiego tematu. Autorka bardzo sprawnie prowadzi nas przez akta i rozmowy z różnymi osobami związanymi ze sprawą.

Tak naprawdę nigdy nie dowiemy się całej prawdy, znamy tylko wersję sprawcy, to co chciał nam powiedzieć.

Małe i niezwykłe życie.